در برنامه ششم توسعه کشور ( شروع برنامه سال ۱۳۹۶) ، از صندوق های بازنشستگی به عنوان یکی از سه چالش اصلی کشور نام برده شد . این موضوع و سایر مسائلی که برای صندوق های بازنشستگی در این چند ساله اتفاق افتاد ، حداقل این حسن را داشت که مسائل و چالش های صندوق های بازنشستگی نزد حاکمیت به رسمیت شناخته شد. به این معنا که تا قبل از این ایام حتی حاکمیت اعتقادی به وجود چنین مشکلی در سطح جامعه نداشت ، اما بیان این موضوع در برنامه ششم را می توان به رسمیت شناختن وجود مشکل در صندوق های بازنشستگی در سطح حاکمیت دانست . در همین راستا مرکز پژوهش های مجلس نیز در آبان ماه سال ۱۳۹۶ در گزارشی رسمی ضمن بررسی وضعیت صندوق های بازنشستگی کشور و برشمردن چالش های این صندوق ها ( و به طور خاص سازمان تامین اجتماعی ) و ریشه های بروز این چالش ها در این سازمان ، ضمن بر شمردن اقدامات اصلاحی در این صندوق ها جهت رفع چالش های پیش رو ، اقدامات اصلاحی ممکن در کوتاه مدت را به شرح زیر عنوان کرده است .
۱- اصلاحات فنی و اجرایی ، شامل اصلاح در مدیریت و کارکردها ، پرهیز دولت از دخالت در امور صندوق ، درج بودن صندوق در بودجه عمومی کشور ، کاهش هزینه های اجرایی ، تعیین و تکلیف بخش درمان ، شفاف سازی ( اطلاع رسانی به بیمه شدگان و انتشار گزارش عملکرد به طور منظم و دوره ای ، رسیدگی به موقع به درخواست ها و شکایات و … )
۲- اصلاحات ساختاری ، شامل جلوگیری از تولید و انباشت بدهی های دولت ، جلوگیری از تصویب قوانین برای گسترش بازنشستگی پیش از موعد ، لغو تدریجی معافیت های بیمه ای ، برقراری سه جانبه گرایی واقعی و …
۳- اصلاحات پارامتریک شامل تبدیل بیمه های اختیاری به اجباری یا شبه اجباری ، افزایش حداقل سنوات بیمه پردازی جهت بازنشستگی به صورت تدریجی ، اعمال اصلاحات پارامتریک برای بیمه شدگان جدید .