پایگاه اطلاع رسانی حزب تدبیر و توسعه ایران اسلامی – یادداشت؛ محسن محمدباقرزاده: کنترل مجلس بر وضع مالیات توسط حاکمان از حدود قرن سیزدهم در نظام های حکمرانی آغاز شد. در اروپا مجلس انگلستان با یک قرن تاخیر توسط نمایندگان اشراف، بزرگان و مالکان تشکیل شد و در عمل هیچ کنترلی بر هزینه های دولتی و حکومتی نداشت و تنها زمانیکه عده ای از بازرگانان به سیستم پارلمان انگلستان راه یافتند افق کم سویی در وظیفه پارلمان در جهت کنترل هزینه ای دولت بریتانیای استعمارگر پیدا شد.

اندیشه حاکمیت مردم بر درآمدهای دولت به دنبال انقلاب کبیر فرانسه به یک خواسته انقلابی تبدیل شد و قانون اساسی ۱۹۷۱ فرانسه مقرر داشت که هیچ مالیاتی بدون رضایت مردم وضع نگردد، مگر آنکه از طریق مجلس نمایندگان تصویب شود.

اندیشه کنترل عمومی بر هزینه های دولت زاده انقلاب فرانسه است و به دنبال استقرار نظریه ی تفکیک قوای حکومت بر سه قوه ی مقننه- قضائیه و مجریه انجام پذیرفت و مسئولان و مجریان دولتی مکلف به پاسخگویی برای قانون گذاران شدند. این اندیشه و مدل از نظام مردم سالاری بتدریج به تمام کشورهای صنعتی اروپایی آنروز رسوخ کرد و هدف حسابداری دولتی را از پس دادن حساب به حکام و پاسخگویی به نمایندگان مردم دگرگون نمود. این امر موجب شد تا در ساختار تشکیلاتی قوه مقننه متشکل از نمایندگان مردم سازمانی برای کنترل نمایندگان مردم بر درآمد ها و هزینه های دولت ایجاد شود.

بودجه ریزی دولتی بعنوان ارقام و اهداف درآمدها و هزینه های برنامه یکساله دولت ها مهمترین ابزار برای ایفای نقش کنترلی نمایندگان مجلس بر عملکرد و ابزار سنجش کارآمدی دولت ها بود و در حدود دهه ۱۸۴۰ در انگلستان امر بودجه ریزی دولتی بکار گرفته شد و بسرعت در سایر کشورهای صنعتی و دیگر کشورها رواج یافت در طول دهه ها بعد بویژه بعد از جنگ دوم جهانی دولتها نقش بیشتری را در اقتصاد و امور اجتماعی کشورها به عهده گرفتند و در عین حال اندیشه نظارت گسترده مجلس و مردم برکار دولت نیز قوت گرفت و در کنار این نظارت ها روشهای تدوین بودجه تکامل یافت و بودجه از شکل فهرستی از اقلام درآمد و مخارج به صورت برنامه مالی که شامل اهداف اجتماعی و انواع برنامه های دولت برای رسیدن به آنها بود ، درآمد.

انتهای پیام/

اردبیل – بیله سوار – پارس آباد – خلخال – شهرستان سرعین – کوثر – گرمی – مشگین شهر –  نمین – نیر – ارومیه – اشنویه – بوکان – پلدشت – پیرانشهر – تکاب – چالدران – چایپاره – خوی – سر دشت – سلماس – شاهین دژ – شوط – ماکو – مهاباد – میاندوآب – نقده – تهران – آران و بیدگل – اردستان – اصفهان – برخوار – بوئین میاندشت – تیران و کرون – چادگان – خمینی شهر – خوانسار – خور و بیابانک – دهاقان – سمیرم – شاهین شهر و میمه – شهرضا –  فریدن – فریدونشهر – فلاورجان – کاشان – گلپایگان – لنجان – مبارکه – نائین – نجف آباد – نطنز