به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حزب تدبیر و توسعه ایران اسلامی ، مسعود دانشمند در گفتگو با خبرنگاران در مورد افزایش قیمت‌ها و گرانی کالاها با توجه به انتقاد آقای روحانی، ریاست جمهوری از گرانی‌ها، اظهار کرد: سازمان‌هایی همچون سازمان حمایت از مصرف‌کننده و تولیدکننده، مبارزه با قاچاق کالا و ارز، تعزیرات حکومتی و… و در کنار سازمان بازرسی وزارت صمت و نظارت اصناف در کشور داریم وظیفه نظارت بر قیمت را دارند و همه این‌ها زیرمجموعه دولت هستند.

مخاطب باید‌ها و دستورات دولت کیست؟

وی با طرح این سؤال که چرا دولت از گرانی انتقاد می‌کند؟ افزود: دولت خودش در نقش اپوزیسیون ظاهر شده یعنی هر اتفاقی رخ می‌دهد، می‌گوید باید آن کار بشود؛ اما مخاطب این بایدها خود دولت است، زیرا قوه مجریه است؛ حتی اگر مشکل نبود قانون است بازهم دولت مسئول است زیرا باید لایحه تنظیم کند به مجلس بدهد.

این فعال اقتصادی ادامه داد: دولت به‌عنوان قوه مجریه مسئولیت کنترل قیمت‌ها را دارد که چه اتفاقی رخ می‌دهد. سیاست تنظیم بازار دولت که سال‌ها اجرا می‌شود؛ از ابتدا با اقتصاد کلان ما هماهنگی ندارد. دلیل آن روشن است زیرا تنظیم بازار به معنی قیمت‌گذاری نیست.

اقتصاد ایران، اقتصاد آزاد است یا دولتی

دانشمند با بیان اینکه تنظیم  بازار به معنی این نیست که قیمت‌گذاری کنیم؛ گفت: مفهوم تنظیم بازار در اقتصاد آزاد یعنی ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضا است و در اقتصاد بسته ولتی مانند اتحاد جماهیر شوروی که در آن دولت قیمت تعیین می‌کند و همه بر اساس آن می‌خرند و می‌فروشند. اقتصاد ما کدام‌یک از این دو است؟ آیا اقتصاد آزاد است یا اقتصاد دولتی.

وی تصریح کرد: اگر الگوی اقتصاد ما آزاد است، مفهوم آن قیمت‌گذاری نیست، بلکه ایجاد تعادل عرضه و تقاضا است که قیمت از دل عرضه و تقاضا بیرون می‌آید. این‌ها را گم کردیم و دولت به‌جایی اینکه عرضه و تقاضا را تعادل کند تا قیمت خودبه‌خود در مکانیسم بازار به نقطه تعادل برسد؛ قیمت‌گذاری می‌کند و این قیمت با سلیقه تولیدکننده و فروشنده هماهنگی ندارد و نتیجه آن ایجاد بازار دوم و سوم و بازار سیاه است و وضعیت مانند امروز می‌شود.

بازار را دست دو خودروساز دادیم؛ چه شد؟

دبیر کل خانه اقتصاد ایران با بیان اینکه دولت باید سیاست‌گذاری خودش را روشن کند، اضافه کرد: اگر خودروساز داخلی نمی‌تواند خودروی باکیفیت و قیمت مناسب به مردم تحویل دهد، باید واردات قیمت متعادل شود و تولیدکننده هم تکلیف خودش را بداند یا مثلاً اگر در لوازم‌خانگی مشکل تولید وجود دارد، باید با واردات بازار آن را تنظیم کرد.

دانشمند گفت: امروز کالاهایی اساسی قیمت آن‌ها بر کالاهای دیگر اثرگذارند مانند روغن، گندم، برنج و… برای تعادل عرضه و تقاضا و مکانیسم قیمت وارد می‌شود؛ چرا در مورد بقیه کالاها انجام نمی‌دهیم.

وی گفت: در بخشی مانند خودرو انحصار ایجاد می‌کنیم و بازار را دست دو خودروساز دادیم و هر بلایی می‌خواهند بر  سر مردم و مصرف‌کننده می‌آورند؛ بعد هم دکورهایی مانند شورای رقابت، وزارت صمت، سازمان حمایت و… درست می‌کنیم و می‌گویم این‌ها چنین و چنان گفتند و مسئله را فقط از این میز به آن میز پاس می‌دهیم و کاری انجام نمی‌شود.

با تصمیمات دستور مشکل حل نمی‌شود/ دولت مقصر اصلی گرانی‌هاست

عضو اتاق بازرگانی ایران با اشاره به اینکه تصمیمات دستوری جوابگو نیست و مشکل حل نخواهد شد؛ افزود: عملاً با رفتارهای دولت قیمت‌ها بالا رفته مقصر حداقل ۷۰ الی ۸۰ درصد گرانی‌ها، خود دولت است مثلاً در بحث گرانی خودرو مانند دولت نقش اصلی را دارد که پراید از ۷ میلیون تومان یک‌دفعه به ۲۰ میلیون  و ۹۰ میلیون تومان رسید.

دانشمند در مورد این سؤال که راهکار برای جلوگیری از افزایش قیمت‌ها و بهبود معیشت مردم چیست، پاسخ داد: یک‌شبه نمی‌توانیم به راهکار برسیم و حل شود ولی راه‌حل همه مشکلات این است که تمام توان خود را روی تولید بگذاریم. اگر تولید درست شود، اشتغال هم درست خواهد شد و به‌تبع آن مشکلات تورم کاهش پیدا می‌کند.

وی با بیان اینکه در مسابقه افزایش دستمزدها و قیمت‌ها افتادیم، تأکید کرد: باید به تولید بهاء دهیم، زیرا الآن نرخ بیکاری بالا است و خانوارها یک نفر کار می‌کند و درآمد دارد و ۵ نفر بیکار هستند که این وضعیت سطح رفاه و قدرت خرید خانواده کاهش پیدا می‌کند.

انحصار فسادزا است/ از تولید داخلی حمایت نمی‌شود

عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی ایران با بیان اینکه انحصار در تولید در همه‌جا فسادزا است، اضافه کرد: تا زمانی که نتوانیم تعادلی بین عرضه و مصرف کالا و دستمزدها و هزینه‌ها ایجاد کنیم، مشکل همچنان وجود خواهد داشت این مشکل فقط با رشد تولید حل خواهد شد.

دانشمند در مورد اینکه آیا سیاست‌ها در جهت حمایت از تولید است، خاطرنشان کرد: از تولید حمایت نمی‌شود سیاست مشخصی برای حمایت از آن تولید نداریم؛ دولت هر وقت نفت می‌فروشد و درآمدش زیاد می‌شود، دروازه واردات را باز کرده و تولیدکننده را نابود می‌کند، البته نه اینکه وارد انجام نشود، بلکه در شرایط رقابتی از تولیدکننده داخلی حمایت کند.

انتهای پیام/