وداع با قدرتمند ترین زن جهان

حزب تدبیر و توسعه، آنگلا مرکل پس از ۱۸ سال سکان داری قدرتمندترین حزب آلمان یعنی حزب دموکرات مسیحی با این جمله از قدرت کناره گیری کرد «من برای صدراعظم شدن زاده نشدم، من همیشه آرزویم این بوده که در مشاغلی که به‌عهده می‌گیریم آبرومندانه عمل کنم و آنها را آبرومندانه ترک کنم».
او با لبخندی سرشار از مهربانی و رضایت جایگاهی را ترک کرد که شاید کمتر رهبری (حداقل در جهان سوم) بدون خونریزی آنرا ترک کرده بود. تصمیم‌های حکیمانه، مواضع انسان دوستانه و خدمات ارزشمندی که طی ۱۸ سال گذشته مرکل را به دومین شخص قدرتمند جهان تبدیل کرد. و این بالاترین رتبه‌ای است که یک زن تاکنون بدان دست یافته است.

مرکل باثروتی بی پایان از محبوبیت و احترام و بدون آنکه یک سنت به ثروت مادی خود بیافزاید یا بر املاک دولتی دست اندازی کند با قدرت وداع کرد تا همچنان در همان خانه کوچک سالیان گذشته در کنار همسرش زندگی کند.

مرکل قطعاً برای کشورش یک خدمتگزار صدیق بود، بارها نمایش لباس این خانم که سال ها تغییر نکرده بود را دیدیم اما موضوع مهم این نبود، مهم ترین نکته این بود که بنز و بی ام و با آنچه در سال ۲۰۰۴ بودند تفاوت چشمگیری و غیرقابل مقایسه داشتند در حالیکه در این فاصله ۳ رجل سیاسی در ایران عهده دار ریاست جمهوری بودند و پژو ۴۰۵ سال ۲۰۰۴ را نتوانستند از خطوط تولید بردارند؟! ارزش پول ملی ما با خاک یکسان شد و سند چشم انداز ۲۰ ساله از فرط دست نیافتنی شدن به توهم نامه تبدیل شد و فساد و تعارض منافع در سیستم های اجرایی و قانون گذاری به اوج خود رسید و البته ما هیچ وقت از پیش رفت باز نایستادیم و در قلل توهم سیر کردیم، چنان پیش رفتی حاصل شد که بیش از ده میلیون ایرانی یا مهاجرت کردند و یا در صف مهاجرت هستند و در این میان فرزندان رجال سیاسی محترم مدعی مبارزه با امپریالیسم زودتر از همه به کشورهایی چون آلمانی گریختند که یک زن آن را مدیریت می کرد و همچنان در اندر خم یک کوچه مانده ایم که فرق بین هبه و زیر میزی و رشوه و کارچاق کنی و پول چایی و …. چیست؟! کدام جرم است و کدام تخلف؟! ما تنها کشور دنیا هستیم که علم را هم وارد سهمیه کردیم و به دنبال پیش رفت می گردیم و قس علیهذا.

انتهای پیام/